Mevsimlik tarım işçileri dosyası (4): ‘Bir minibüse bir ev dolusu eşya koyup, 20 kişi yola çıkıyoruz’

Kübra KIRIMLI / Cengiz Anıl BÖLÜKBAŞ

Mevsimlik tarım işçiliği dosyamızda bugün üniversite öğrencileri anlatıyor. Kimi dönemlik harç ücreti kimi ise bir yıl boyunca üniversite de harcayacağı cep harçlığı için ter döküyor. Üniversite öğrencileri Yunus ve Mazlum “Memleketimizde iş olsa orda kalır, buralara kadar gelmezdik. Kaç yıldır geldiğimiz bu yer inanılmaz bir coğrafya, keşke insanları da doğası gibi güzel olsaydı. Geldiğimiz bu yerde tedirgin olmasaydık” diye dert yanıyorlar. Dün çocuk işçiliğini işlemiştik: ( https://www.medyaport.net/isci-sendika/mevsimlik-tarim-iscileri-dosyasi-3-ben-aslinda-buraya-tatil-h37112.html)

 

Üniversite öğrencisi Mazlum fındık işçiliğini anlattı:

 

‘FINDIK DİĞER İŞLERE GÖRE ZOR OLSA DA ÜCRETİ İYİ’

Mersin Üniversitesi’nde Türkçe Öğretmenliği Bölümü’nde okuyan 22 yaşındaki Mazlum, 17-18 yaşlarından itibaren Mevsimlik tarım işçiliği yaptığını ifade ederek söze başlıyor: “Türkiye’nin birçok yerine gittim. Patates topladım. Buraya geldim fındık topluyorum. Batman’da kalıp işi yaptım. Her işe gidiyorum.”

Karadeniz’i neden tercih ettiğini sorduğumuz Mazlum şöyle anlatıyor: “Aslında fındık diğer gittiğim mevsimlik işlere göre daha zor. Bir defa arazi oldukça zor. Ama parası diğer işlere göre daha iyi. Bir de burada bize ev imkanı sağladılar. Daha önce Nevşehir’e patates toplamaya gittim. Orada çadırda kalıyorduk. Burada öyle değil. Rahatça duş alabiliyoruz. Burada koşulumuz daha iyi.”

‘SADECE KENDİME DEĞİL KARDEŞLERİME DE YARDIM EDİYORUM’

Mazlum kazandığı parayla okul harcı ve kitap giderlerini karşılayacağını ifade ederek; “Sadece kendim için de kullanmıyorum. Batman’da kardeşlerim var. Onların da okul masrafları oluyor, onlara da yardımcı oluyorum” diyor.

‘ANADİLİMDE KONUŞMAK SORUN OLMAMALI’

“Anadilim Kürtçe” diyen Mazlum, son 3 yıldır çalışmak için geldiği Ordu’da yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Ben Batman’da okulda, sokakta Kürtçe konuşuyorum. Burada bazı yerlerde kendi dilimle konuştuğum zaman sorun olmazken, bazı yerlerde ise azarlandık. Kızdılar bize. Bunu anlamaları gerekiyor. Anadilimde konuşmak sorun olmamalı.”

Karadeniz’e hep çalışamaya geldiğini, hiç gezemediğini ifade eden Mazlum, son olarak Batman’da iş bulabilse mevsimlik tarım işine gitmeyeceğini de sözlerine ekliyor.

‘KİMSE 2-3 AY İÇİN ÖĞRENCİYE İŞ VERMİYOR’

Üniversite öğrencisi Yunus Cihangir

Harran Üniversitesi Hemşirelik Bölümü son sınıf öğrencisi Yunus Cihangir de 7-8 yıldır mevsimlik tarım işçiliği yapıyor. Önce Malatya’ya oradan da bir gün kaldığı memleketinden Ordu’ya geldiğini anlatıyor. Cihangir; “Yılın 8-9 ay üniversitedeyim. Kalan zamanlarda bir işe girmek zor oluyor. Mevsimlik tarım işçiliğini tercih etmemin sebebi bu. Yoksa kim öğrenciye 2-3 ay için iş veriyor” diyor.

‘KÜRDÜZ DEYİNCE YÜZLERİ ASILIYORDU’

tarım işçisi, üstelik üniversite öğrencisi bir işçi olarak daha önce çalışmaya geldiği Ordu’nun Gölköy ve Damarlı bölgelerinde kendini tedirgin hissettiğini söyleyen Yunus şunları kaydediyor. “Daha önceki yıllar Gölköy veya Damaralı’ya gittim, çalıştım. İhtiyaçlarımız için bakkala, çarşıya inince yüzümüze bakıp ‘Kürt müsünüz?’ diye soruyorlardı. ‘Evet’ cevabını verince yüzleri asılıyordu. Bu da bizi haliyle tedirgin ediyordu” diyor.

‘BİZ DEĞİL ANCAK KOMŞULARIMIZDAN KAZA GEÇİREN OLDU’

Ordu’ya gelirken 20 işçinin bir minibüse nasıl sığdığını şu sözlerle ifade eden Yunus yaşanan kazaların sebebini de açıklamış oluyor: “Biz bir kaza yaşamadık. Ancak komşularımızdan kaza yapanlar oldu. 20 kişi bir minibüsle yolculuk yapıyor. 12 saat yol geliyoruz. Her birimizin eşyaları oluyor. Bir de mutfak malzemelerimiz oluyor. Yani biz bir ev dolusu eşyayı, bir de kendimizi bir minibüse sığdırıp yola çıkıyoruz. Denetim falan hiçbir şey yok. Böyle oluyor kazalar.”

Yunus Cihangir fındık toplarken…

‘MESELA HİÇ DENİZE GİRMEDİM’

Karadeniz’i sevdiğini söyleyen Yunus, karşı karşıya kaldığı üzücü olaylar sebebiyle konuşmamıza şu sözlerle son veriyor: “Karadeniz muhteşem bir doğa. Çok güzel bir coğrafya. Buraya gelince nefes alıyoruz. Kaç kez geldiğim Ordu’da ancak bir kez o da merkezdeki teleferiğe binebildim. Mesela hiç denize girmedim. Hiç gezmedim. Söylediğim gibi çok güzel yerler buralar. Ama keşke insanları da Karadeniz gibi muhteşem olabilseydi.”

(Yarın: 30 yıldır tarlada çalışan mevsimlik tarım işçileri anlatıyor: ‘Bizi burada barındırmıyorlar’)