Ali ERDOĞAN
Pekin’de 4-20 Şubat 2022 tarihlerinde yapılan 24. Kış Olimpiyat Oyunları öncesi ocak ayında akciğer zedelenmesi geçiren milli sporcu Furkan Akar, buz pateninde 1000 metrede 6.olarak Türk Sporunda bir ilk’e imza atmış oldu. Furkan Akar, Pekin’i ve buz patenine başlamasını Medyaport’a anlattı:
‘AKCİĞERİMDEN RAHATSIZDIM, YİNE DE YARIŞTIM’
Furkan Akar, olimpiyatlara bir ay kala idmanda yere düşünce akciğer zedelenmesi teşhisi konulduğunu, bir aylık tedavi sonrası Pekin’de yarışmalara katıldığını anlattı. Üç yıl önce de idmanda buzda düşmesi sonucu ayak ve el bileğinin kırıldığını hatırlatan Furkan Akar, “Buz pateni riskli bir spor, Pekin öncesi rahatsızlığım olmasaydı mutlaka madalya alırdım. Bir daha ki oyunlarında madalya alacağım” diye iddialı konuştu.
20 yaşında ve Erzurum Atatürk Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi ikinci sınıf öğrencisi olan milli sporcu Furkan Akar, spora nasıl başladığını ve yaşadıklarını şöyle anlattı:
‘ABİMİN İDMANI İZLEYEREK BAŞLADIM’
“Babam Yavuz devlet memuru, annem Birgül ev hanımı. Abim Burak eski bir sporcu, şu anda milli takımda yardımcı antrenör. Kız kardeşim Birgül de lise son sınıf öğrencisi. Bu spora 9 yıl önce abimin idmanlarını izleyerek başladım. Hep dikkatlice izledim. ‘Ben de yapabilirim’ dedim ve buz patenine başladım. Bosna-Hersek’te 2019 yılında yapılan Avrupa Kış Olimpik festivalinde 1500 metrede üçüncü, 500 metrede ikincilik elde ettim.
SÖZ VERMİŞTİM
Aldığım bu dereceler benim hedefi büyütmeme neden oldu. Türkiye’yi olimpiyatlarda temsil eden ilk buz pateni sporcusu unvanını elde etme sözünü vermiştim. Bunu da başardım. Haftada 5 gün sabah ve akşam olmak üzere yaklaşık beş saat idman yapıyorum. Bir ilk’e imza attığım için mutluyum. Şimdi Avrupa ve dünya şampiyonası yapılacak. Ülkemi en iyi şekilde temsil etmek için çalışıyorum. Asıl hedefim 4 yıl sonra, 2026 kış olimpiyatlarına katılmak ve madalya kazanmak.
AKCİĞER ZEDELENMESİ OLDU
Buz pateninde sakatlıklar olabiliyor. Çünkü riskli bir spor. Ne kadar dikkat ederseniz edin mutlaka bir aksilik oluyor. Üç yıl önce de ayak ve el bileğimden sakatlanmıştım. Pekin Olimpiyatlarına bir ay kala da idmanda yere düştüm. Akciğer zedelenmesi teşhisi kondu. İyi bir tedavi süreci yaşadım. Pes etmedim. Bir ay içinde iyileşip, yarışlara katıldım. İyi ki katılmışım. Acı da çeksem 6.olup Türk spor tarihine geçtim. Rahatsızlık geçirmeseydim madalya kazanabilirdim.
Pekin’de annemle her gün telefonla konuşuyordum. Yemekleri soruyordu. Ben de mercimek çorbasını özlediğimi söyledim. Dönüşte mercimek çorbasını hazırlamıştı. Bana ödül gibi geldi. Kaç kase içtiğimi hatırlamıyorum. Annem yarışımı gözyaşlarıyla ve korkuyla izlemiş… 6.olunca korku gözyaşları sevince dönüşmüş.
SPONSORUM YOK
Olimpik sporcu maaşı ve öğrenci bursu alıyorum. Sponsorum yok. Türk sporunda en büyük eksiklik devlet dışında kurum ve kuruluşların destek olmayışı. Bizim gibi sporcuların sponsorluğa ihtiyacı var. En iyi reklamı biz yapıyoruz. Başarımız da ortada. Sadece benim için değil tüm sporculara sponsor olsunlar. Malzemelerimiz pahalı, ancak federasyon karşılıyor. Şunu belirteyim, iyi ki buz patenine başlamışım. Anneler ve babalara önerim, küçük yaşta çocuklarını buz pateni ve diğer sporlara göndersinler. Çocukları daha sağlıklı yetişir.”